Jeśli dochodzi do konfliktu między wspólnotą mieszkaniową a zarządem lub zarządcą, wcześniej czy później zawsze wygra wspólnota. Niestety, czasem ze szkodą dla samej siebie.

Najważniejszym celem ustawy o własności lokali było umożliwienie prawidłowego zarządzania współwłasnością w sytuacji, gdy właścicieli jest wielu. Bo im więcej właścicieli, tym mniejsze prawdopodobieństwo uzyskania zgody ich we wszystkich ważnych sprawach dotyczących współwłasności (w sprawach przekraczających granice zwykłego zarządu), czego wymaga art. 199 kc. Maleje także prawdopodobieństwo uzyskania zgody większości co do kwestii mieszczących się w granicach zwykłego zarządu nieruchomością, czego z kolei wymaga art. 201 kc. Z tego względu zrezygnowano ze stosowania przepisów kodeksu do zarządzania wspólnymi częściami nieruchomości w przypadku, gdy odrębna własność lokali ustanawiana jest w większym budynku (początkowo dotyczyło to budynków, w których liczba samodzielnych lokali była większa niż 10, obecnie zapisowi podlegają obiekty o liczbie samodzielnych lokali większej niż 7). W zamian uregulowano kwestię zarządu nieruchomością wspólną w osobnej ustawie – tj. w ustawie z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (DzU z 2000 r. nr 80, poz. 903 i z 2004 r. nr 141, poz. 1492).

WWW.MINIGO.PL