Okna są najsłabszymi termicznie miejscami w budynku. Przypada na nie do 40 proc. strat energii cieplnej. Straty ciepła następują na skutek ruchu powietrza przez istniejące szczeliny, tzw. mostki termiczne, i przenikanie ciepła przez konstrukcję okna.

Możliwe jest jednak znaczne ograniczenie tych strat, m.in. poprzez:

– zmniejszenie wielkości lub/i ilości okien,

– zamontowanie dodatkowej szyby,

– zastosowanie specjalnych gatunków szkła lub specjalnych zasłon, żaluzji i okiennic,

– uszczelnienie,

– wymianę okien.

W wielu budynkach w Polsce, wzorując się na architekturze krajów o innym klimacie, zaprojektowano nadmierną powierzchnię okien, np. jako pasma okien wzdłuż całego budynku. Takie powierzchnie nie są potrzebne dla oświetlenia pomieszczeń, natomiast są przyczyną dużych strat ciepła. Przeciętnie 1 mkw. okna powoduje straty nawet do 10 razy większe niż 1 mkw. ściany bez okna. Dlatego też przy termomodernizacji budynków wskazane jest tam, gdzie okna są za duże – zmniejszenie powierzchni przez ich częściowe

zabudowanie. Według obowiązujących przepisów powierzchnia okien nie powinna

być większa niż 15 proc. rzutu poziomego kondygnacji (dla budynków o szerokości

do 10 m).

Jarosław Czapliński