Drogi wewnętrzne we współwłasności setek osób – to problem tysięcy wspólnot. Trudno w takim stanie prawnym podejmować skuteczne decyzje dotyczące ich remontów i utrzymania.

Jednym z zasadniczych problemów związanych z zarządzaniem osiedlami wewnętrznymi jest uregulowanie korzystania z dróg wewnętrznych będących własnością członków wspólnot mieszkaniowych. Zgodnie z ustawą o drogach publicznych (tekst jedn. DzU z 2007 r. nr 19, poz. 115), drogi wewnętrzne (w szczególności drogi w osiedlach mieszkaniowych, dojazdowe do gruntów rolnych i leśnych, dojazdowe do obiektów użytkowanych przez przedsiębiorców itp.) są drogami niezaliczonymi do żadnej kategorii dróg publicznych, a więc dróg krajowych, wojewódzkich, powiatowych czy gminnych. W myśl art. 8 ust. 2 ustawy: „budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku – do właściciela tego terenu”.

Piotr Czachorowski, Monika Rogowicz