Wystarczy większa ulewa w mieście, by jezdnie i chodniki pokryła woda. Słaba infrastruktura kanalizacyjna, zwłaszcza tzw. burzówek, powoduje, że potoki wody płyną ulicami. Woda spływa z dachów, zwłaszcza spadzistych, z coraz częściej zabetonowanych, wyasfaltowanych czy wyłożonych kostką podwórek, dróg osiedlowych i dojazdowych, parkingów itp.

Zamiast więc wsiąkać w trawniki, płynie, obciążając kanalizację deszczową. Nadmierna jej ilość to problem nie tylko dla ludzi i transportu, ale także dla drzew i krzewów. Rośliny bowiem tracą dostęp do wilgoci, bo wskutek zalań obniża się poziom wód gruntowych i grozi im wyschnięcie.

Jak obliczają fachowcy, ścieki opadowe i roztopowe, czyli deszcz i śnieg, odprowadzane kanalizacją deszczową stanowią 1/4 przerobu przedsiębiorstw wodno-kanalizacyjnych. Po ulewach i roztopach następują częste awarie, podtopienia, a koszty ich usuwania spadają na miasto. Samorządy zaczęły się bronić i zadawać pytanie, kto ma za deszczówkę płacić? Do niedawna płaciły miasta, czyli wszyscy podatnicy. Zły stan urządzeń kanalizacji deszczowej wymaga coraz większych nakładów na modernizację i konserwację, a często budowy nowej. Deszczówka spływa do kanalizacji, a stamtąd do oczyszczalni ścieków. A te trzeba czyścić, konserwować, co wiąże się z coraz większymi nakładami.

Aleksander Wnuk