Wskutek podgrzania wody do temperatury ciepłej wody użytkowej (ok. 55ºC) następuje proces wytrącania związków żelaza, wapnia i innych nierozpuszczalnych substancji. Owe związki, osadzając się w instalacjach, zasobnikach oraz wymiennikach, powodują powstawanie narostów i osadów. Duża zawartość związków żelaza powoduje gromadzenie się brudnego, rdzawego szlamu.

Dodatkowo podwyższenie ciśnienia w sieci powoduje zmieszanie osadów żelaza i zmianę koloru wody (od żółtego do brunatnego). Wówczas pojawiają się skargi odbiorców dotyczące jakości c.w.u. Efekty te spowodowane są składem chemicznym wody i procesem jej podgrzewania. Osady oraz zanieczyszczenia w instalacjach, zasobnikach i wymiennikach tworzą także doskonałe środowisko dla rozwoju różnego rodzaju bakterii. Warunki korzystne dla tworzenia biofilmu (galaretowato-śluzowata warstwa na powierzchni zmniejszająca efektywność cieplną instalacji, wymienników i zasobników) powstają zwłaszcza w wodzie zawierającej substancje organiczne, produkty korozji i inne zanieczyszczenia tworzące osady. Jeśli jednocześnie instalacje są stare, skorodowane lub pełne osadów, a duże zasobniki i wymienniki nie są czyszczone od lat, to walka z bakteriami może okazać się bardzo trudnym, czasami niekończącym się procesem.

(red.)