Czterolokalowa wspólnota mieszkaniowa chce zbudować przyłącza do wodociągu tak, aby każdy właściciel miał odrębny licznik wody. W jaki sposób doprowadzić do wykonania projektu instalacji i przyłącza, gdy brak zgody jednego właściciela? Dotychczasowy system polegał na tym, że MPWiK ma w budynku główny licznik, a rozliczenia ubytków z głównego licznika dokonywał zarządca.

Przyłącze kanalizacyjne zdefiniowane jest w ustawie o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków z 7 czerwca 2001 r. (DzU z 2006 r. nr 123, poz. 858, dalej ustawa). Przepis art. 2 pkt 5 stanowi, że przyłącze kanalizacyjne to odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a w przypadku jej braku – do granicy nieruchomości gruntowej.

Zgodnie z przepisem art.15 ust. 2, realizację budowy przyłączy do sieci zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci, a po zintegrowaniu z siecią ponosi ona odpowiedzialność za niezawodne działanie tych przyłączy, chyba że inaczej stanowi umowa o zaopatrzenie w wodę lub o odprowadzanie ścieków (art. 15 ust. 2 i art. 5 ust. 2 ustawy). Mogłoby się zatem wydawać, że taki zapis oznacza, iż wszelkie koszty budowy i ewentualnych napraw leżą zawsze po stronie właściciela przyłącza, czyli zazwyczaj tego, kto jest właścicielem budynku (np. poszczególnych członków wspólnoty mieszkaniowej w odpowiednich udziałach).

Dorota Bąbiak Kowalska