Dewiza „wolnoć Tomku w swoim domku” nie zawsze oznacza nieograniczoną możliwość korzystania ze swojej własności, zwłaszcza jeśli to korzystanie systematycznie i w sposób uciążliwy wpływa na wykonywanie prawa własności przez inne osoby.

Choć prawo własności jest najsilniejszym prawem, na podstawie którego właściciel może swobodnie dysponować swoją rzeczą (lub nieruchomością), to i jego obowiązują pewne ograniczenia. Wynikają one przede wszystkim z art. 144 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymać się od działań, które zakłócałyby korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Również ustawa o własności lokali formułuje podobne ograniczenia, dodatkowo zaopatrując je w konkretną sankcję – przymusową sprzedaż lokalu w drodze licytacji (art. 16 ustawy). Aby jednak doszło do tak radykalnej zmiany właścicielskiej, właściciel lokalu musi dopuścić się albo długotrwałej zaległości w opłatach, albo w sposób rażący lub uporczywy wykroczyć przeciwko obowiązującemu porządkowi domowemu, albo przez swoje niewłaściwe zachowania czynić korzystanie z innych lokali lub nieruchomości wspólnej uciążliwym.

Marta Chmielewska