Minął rok obowiązywania ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, która – choć spełniła wiele oczekiwań i dobrze przysłużyła się postępowi technicznemu – skomplikowała życie zarządcom i właścicielom lokali.

Podstawowym celem ustawy z 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (DzU z 2010 r. nr 106, poz. 675) było ustalenie form i zasad wspierania inwestycji telekomunikacyjnych, w tym związanych z sieciami szerokopasmowymi. Choć w tym przypadku ustawodawca wykazał się refleksem, nadążając za potrzebami społeczeństwa, to wprowadzenie nowych przepisów spowodowało zamieszanie z uwagi na przepisy nakładające nowe obowiązki na wszystkie podmioty związane z korzystaniem z nieruchomości i zarządzaniem nimi.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy już na jej wstępie, a zatem w opisującym przedmiot regulacji artykule 1 ust. 1, wskazują na pojawienie się dodatkowych obowiązków – będących w istocie szczególnymi ograniczeniami w swobodnym dysponowaniu własnością – leżących po stronie niektórych podmiotów. Zgodnie z treścią przepisu, ustawa określa między innymi „prawa i obowiązki inwestorów, właścicieli, użytkowników wieczystych nieruchomości, osób, którym przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu, zarządców nieruchomości oraz lokatorów, w szczególności w zakresie dostępu do nieruchomości, w celu zapewnienia warunków świadczenia usług telekomunikacyjnych”.

Marcin Ciszewicz