Przynależność balkonów, loggii czy tarasów do nieruchomości wspólnej jest nadal kwestią dyskusyjną i rodzi rozliczne problemy praktyczne. Konsekwencje uznania tych elementów konstrukcyjnych za część odrębnego lokalu mieszkalnego lub nieruchomości wspólnej są poważne, bowiem od tego rozstrzygnięcia zależy m.in. kto jest odpowiedzialny za ich utrzymanie oraz jakich formalności należy dopełnić, by dokonać zabudowy balkonu.

Wyjaśnienie problemu przynależności balkonów i logii do nieruchomości wspólnej lub do nieruchomości lokalowej wymaga wyjaśnienia zakresu tych pojęć, a zwłaszcza wskazania na poszczególne składniki wchodzące w skład powyższych rodzajów nieruchomości. W świetle ustawy o własności lokali (dalej: uwl) nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Z kolei pojęcie nieruchomości lokalowej wywodzić należy z art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (DzU z 1964 r. nr 16, poz. 93 z późn. zm.), który przewiduje, że także części budynków są nieruchomościami, jeżeli na mocy przepisu szczególnego stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Oczywiście przepisy szczególne zawiera tu ustawa o własności lokali, która jednak nie posługuje się pojęciem nieruchomości lokalowej, ale zawiera w art. 2 ust. 2 definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego. Definicja ta nie rozstrzyga jednak kwestii przynależności balkonów czy logii do jednego z dwóch typów nieruchomości, dlatego dla rozstrzygnięcia analizowanego problemu konieczne będzie ponowne odwołanie do przepisów kodeksu cywilnego.

Kazimierz Pawlik