Najem lokalu wiąże się z powstaniem szczególnego ryzyka, zarówno dla właściciela, jak i najemcy. Aby ograniczyć ryzyko właściciela, w prawie polskim wprowadzono instytucję kaucji zabezpieczającej, pieniężnego środka, z którego właściciel może skorzystać w przypadku wystąpienia problemów z najemcą.

Najemca korzysta z nieruchomości, która nie jest jego własnością i do której potencjalnie dostęp mogą mieć osoby trzecie, chociażby z uwagi na konieczność utrzymywania lokalu przez właściciela w stanie niepogorszonym. Musi się liczyć również z tym, że na poczet zaległości czynszowych właściciel może zająć ruchomości wniesione do lokalu, korzystając z ustawowego prawa zastawu. Z drugiej strony, właściciel może ucierpieć zarówno przez ewentualną nieterminowość zapłaty należnego mu czynszu, jak również przez wystąpienie w lokalu szkód spowodowanych przez najemcę.

Niezależnie od tego, w jaki sposób problem kaucji mieszkaniowej dotykać będzie właściciela nieruchomości lokalowej, warto sobie zadać pytanie, czy pomimo powyższych ograniczeń ustawowych, instytucję tę warto stosować w praktyce. Biorąc pod uwagę rozliczne problemy z najemcami, wniosek jest dość prosty – warto, powoduje to bowiem powstanie (dostępnej dla właściciela lokalu) rezerwy finansowej, która zabezpieczy go w przypadku nagłych problemów po stronie jego kontrahenta. Pozwoli to zmniejszyć ryzyko występowania przeciwko najemcy z błahego powodu przed sądem powszechnym, co oszczędza czas i pieniądze właściciela.

Marcin Ciszewicz