Jak obecnie wygląda system pomiarów i rozliczeń energii elektrycznej w Polsce? Co się wkrótce zmieni?

Zainstalowane w naszych domach liczniki energii elektrycznej nie pozwalają na mierzenie rzeczywistego zużycia energii z podziałem na odcinki czasu (np. godzinowe), a rachunki za energię (oparte na prognozach zużycia) są dla przeciętnego odbiorcy niezrozumiałe – to główne zarzuty formułowane wobec funkcjonującego obecnie w Polsce systemu rozliczeń za energię elektryczną. Utrudnione jest także samodzielne porównywanie przez odbiorcę zużycia prądu za dany okres ze zużyciem za okres analogiczny (np. poprzedniego roku). W konsekwencji oparcie rachunków na prognozach uniemożliwia odbiorcom końcowym zarządzanie na bieżąco zużywaną energią oraz świadomą racjonalizację swoich zachowań. Przyjrzyjmy się pokrótce funkcjonującemu w Polsce systemowi pomiarów i rozliczeń za energię elektryczną.

Wszechobecne prognozy

Zgodnie z par. 31 ust. 3 i 4 rozporządzenia ministra gospodarki z 2 lipca 2007 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną (DzU z 2007 r. nr 128, poz. 895 ze zm.), rozliczenia z odbiorcami za dostarczaną energię i świadczone usługi dokonywane są w okresach ustalonych w taryfie dla energii elektrycznej. Jeżeli okres rozliczeniowy jest dłuższy niż miesiąc, w okresie tym mogą być pobierane opłaty za energię elektryczną oraz za usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej w wysokości określonej na podstawie prognozowanego jej zużycia w tym okresie, z uwzględnieniem sezonowości poboru energii elektrycznej w okresie ostatnich dwóch lat. W przypadku powstania nadpłaty podlega ona zaliczeniu na poczet płatności ustalonych na najbliższy okres rozliczeniowy, o ile odbiorca nie zażąda jej zwrotu. Niedopłata z kolei jest doliczana do pierwszej faktury wystawianej za najbliższy okres rozliczeniowy.

Edyta Wielańczyk