Zdaniem Sądu Najwyższego i ministra finansów wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i obowiązki do własnego majątku. Mam odmienne zdanie na ten temat.

W sierpniowym numerze redakcja „Wspólnoty Mieszkaniowej” opublikowała tekst, zawierający moje spojrzenie na zagadnienie podatku od towarów i usług we wspólnotach mieszkaniowych, a także na sposób ich refakturowania na poszczególnych właścicieli. Stanowisko to odbiega od uchwały podjętej przez skład siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 21 grudnia 2007 roku (sygn. akt: III CZP 65/07), która głosiła, iż „wspólnota mieszkaniowa, działając w ramach przyznanej jej zdolności prawnej, może nabywać prawa i obowiązki do własnego majątku”.

Już po powstaniu tego artykułu, 21 czerwca 2011 r., w oparciu o orzecznictwo sądów administracyjnych minister finansów w interpretacji ogólnej dotyczącej rozliczeń podatku od towarów i usług przez wspólnoty mieszkaniowe (sygn. PT8/033/IO1/AEW/11/PT-571) określił dodatkowo majątek własny wspólnoty mieszkaniowej, stwierdzając, że „wspólnota mieszkaniowa jest odrębnym od członków wspólnoty podmiotem praw i obowiązków, a tym samym działając w ramach przyznanej zdolności prawnej, może nabywać prawa i obowiązki do własnego majątku”.

Wyjaśnienie ministra finansów, które powinno przyczynić się do wyjaśnienia złożonych kwestii związanych z własnością wspólnoty mieszkaniowej, faktycznie sprawy te komplikuje. Pojawiają się bowiem wątpliwości dotyczące dwóch określeń użytych w przytoczonej interpretacji: co oznacza stwierdzenie, że „wspólnota mieszkaniowa jest odrębnym od członków wspólnoty mieszkaniowej podmiotem praw i obowiązków”, a także czym jest „majątek własny wspólnoty mieszkaniowej”. Oba pojęcia budzą moje poważne wątpliwości.

Andrzej Karp