Gdzie biegnie granica pomiędzy budynkiem wysoko zautomatyzowanym a inteligentnym? Jakie konsekwencje niesie ten podział dla zarządcy?

Budynki mieszkalne zbudowane przed wojną (a nawet te zbudowane w ramie H) przy nowoczesnych apartamentowcach wyglądają pod wieloma względami dość blado, dlatego zarządy starszych budynków szukają sposobu, by choć odrobinę zmniejszyć ten dystans. Czy przeobrażenie tych wiekowych klocków w inteligentne budynki jest możliwe?

Definicje

O przynależności budynku do klasy inteligentnych decyduje występowanie w nim „centrum dowodzenia”, czyli możliwości zintegrowanego zarządzania wszystkimi instalacjami, zwanego systemem BMS (od angielskiego: building management system). Zastosowanie tego systemu w budynku mieszkalnym (uwzględnione już na etapie projektowania) znacząco obniża koszty utrzymania oraz polepsza komfort mieszkania.

Najczęściej cytowaną definicją budynku inteligentnego jest ta zaproponowana przez J. Caffreya z Waszyngtońskiego Instytutu Inteligentnych Budynków:

Inteligentne budynki to takie, które przez optymalizację ich czterech podstawowych elementów, to jest: konstrukcji, systemów, usług i zarządzania oraz optymalizację wzajemnych relacji pomiędzy nimi, stwarzają efektywne i zoptymalizowane ekonomicznie środowisko do przebywania w nich ludzi.

Katarzyna Czajkowska