Bank jako właściciel lokalu mieszkalnego czy użytkowego ma takie same prawa i obowiązki, jak inni członkowie wspólnoty. Jednak na płaszczyźnie cywilnoprawnej stosunki banku ze wspólnotą są bardziej skomplikowane niż w przypadku osoby fizycznej.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że ustawa z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (DzU z 2000 r. nr 80, poz. 903 ze zm., dalej: uwl), definiując pojęcie wspólnoty mieszkaniowej w art. 6 stanowi: „Ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana”. Posłużenie się przez ustawodawcę sformułowaniem „właściciel”, bez ograniczenia wyłącznie do osób fizycznych czy wyłącznie osób prawnych, prowadzi do wniosku, iż pod pojęciem właściciela, o którym mowa w art. 6 ustawy, należy rozumieć zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawne.

Tym samym odpowiedź na pytanie, czy bank jako osoba prawna może być członkiem wspólnoty mieszkaniowej (zarówno jako właściciel lokalu mieszkalnego, jak i użytkowego), wydaje się nie budzić wątpliwości.

Jak bank staje się członkiem wspólnoty?

Co do zasady, bank może uzyskać „członkostwo” we wspólnocie mieszkaniowej:

– albo na podstawie klasycznej umowy sprzedaży,

– albo w trybie prowadzonego postępowania egzekucyjnego przeciwko dłużnikowi banku, będącego jednocześnie członkiem wspólnoty mieszkaniowej.

Maciej Sikorski